ახალი ამბები
რეზო თაბუკაშვილი-სწორი სუნთქვა
შუქნიშანზე გავჩერდით. ტაქსიში ვიჯექი. ვიღაც ასაკოვანი კაცი, სპრინტერივით მოწყდა ადგილიდან ზებრაზე გადასარბენად.
ყვითელი ანათებდა, ნეიტრალური ფერი. გულამოვარდნილი ცდილობდა ქუჩის მეორე მხარეს მოხვედრას. მძღოლები მოუსვენრად ძრავდნენ და მერე ამუხრუჭებდნენ მანქანებს. გამოუშვეს და გამოუშვეს შავი ბოლი ფილტრებდახსნილი "გლუშიტელებიდან". ფეხით მოსიარულე ქალმა სანახევროდ გადაკვეთა ქუჩა, მაგრამ უკანვე მობრუნდა სწრაფი ნაბიჯით. მიხვდა, რომ ვეღარ გადაასწრებდა.
სუნთქვა ჭირს უკვე ქალაქში, _ თქვა ტაქსისტმა.



ჰო, _ დავეთანხმე, _ შენი მანქანაც კარგად ბოლავს.
იწყინა, მაგრამ არაფერი უთქვამს, მართალი ვიყავი. ჩემი ტაქსის "დამსახურებით" უკან მდგარი მანქანა აღარ მოჩანდა, მღვრიე ნაცრისფერი ბოლის გუნდაში გახვეულიყო.
სუნთქვა ჭირს თბილისში. ყელის ჩამკაწრავი დახველებით ფილტვებმაც დამიდასტურეს ეს ტაქსიში ჯდომისას, მაგრამ სხვა სუნთქვა გამახსენდა მაშინ, სწორი სუნთქვა.
"მოსმა, სუნთქვა, "სკალჟენიე!..", მოსმა, სუნთქვა "სკალჟენიე!..", _ ექვსი-შვიდი წლისას, წყალში ხმაურად ჩამესმოდა ნანი მასწ-ის სიტყვები. აუზის ნაპირს მოუყვებოდა და სწორ მოძრაობებს მაჩვენებდა სიარულში, თან დამძახოდა სწორ სიტყვებს სწორად ცურვისთვის. ვებრძოდი წყალს, ვატყაპუნებდი ხელებს და არაფრით გამომდიოდა "სკალჟენიე". სიმწრით, ჯანგამოცლილი ვფარავდი რამდენიმე მეტრს.



"არასწორად სუნთქავ, ამიტომ იღლები მალე... არა უშავს. სწორ სუნთქვას ისწავლი და კილომეტრებს გაცურავ დაუღალავად", _ მითხრა "დაროჟკაზე" ჩამოკიდებულს, აქოშინებულს...
"რას დაშტრიკინებთ მთის თხებივით!" _ ხრინწიანი ხმით დაგვიჯაჯღანა მე და პატარა გიგაშას ვაჟა გიგაშვილმა, მაგარმა კაცმა და მაგარმა მწერალმა. ცამეტი-თოთხმეტი წლისანი წაგვიყვანა ხთეს ხეობაში, სადაც რომ ახლა რუსის სალდათი დგას და ვერ გაგვიგდია ჯერ... პატარები ვიყავით, ჯანი გვერჩოდა და დავხტოდით ბილიკებზე არეული ნაბიჯით, სირბილ-სირბილით.


"მასე შორს ვერ წახვალთ, ნახევარგზაზე, დაღლილები დაეხეთქებით. დისტანცია თავიდან ბოლომდე უნდა გაზომო და გაითავისო, საშენოდ მოირგო, მთლიან სივრცედ წარმოიდგინო, მერე ტემპი შეარჩიო მისი გათვალისწინებით და ერთ დინამიკაში იარო", _ გვეუბნებოდა ქვაზე ჩამომჯდარი, განუყრელ უფილტრო სიგარეტს სიგარეტზე უკიდებდა და ასანთის ღერებს შუაზე ტეხდა ჩვეულად.


თხუთმეტი წლის შემდეგ, ანაპურნას საბაზო ბანაკამდე ავდიოდი მარტო. დილის ექვს საათზე გამოვედი სოფელ ჩონდრუკიდან. რთული გადასვლა მელოდა, ათსაათიანი (მთაში მანძილი დროით იზომება). ლანდრუკში ავდიოდი, საბაზომდე ბოლო სოფელში. ბილიკზე სამ ინგლისელს წამოვეწიე ნისლში. არაფრით მატარებდნენ წინ, გზას არ მითმობდნენ, თითქოს მათ უფლებებს ვლახავდი. არადა, გვერდს ვერ ავუვლიდი, ქვევით ხრამი იყო დაკიდებული და ზევით ციცაბო მთა. რავი რა ეტაკათ, რა მაღალმთიანმა ბზიკმა უკბინათ, აქაოდა, შენზე უფრო ჯანზე ვართ და უფრო მაგრად დავდივართო თუ რა ვიცი, რას გაუგებ ზღვის დონიდან ოთხიათას მეტრზე მიმავალ ხალხს. მოკლედ, იწყინეს თუ იტკიცეს რაღაც, სვლას უმატეს და დამეკარგნენ თვალთახედვიდან. ორი საათის სავალზე ენაგადმოგდებულები ვნახე, მართლაც რომ ეყარნენ ქვებზე და თავწახსნილი მათარებიდან სულმოუთქმელად სვამდნენ წყალს... ეკლესიაში მამა-შვილი იდგა ჩემ გვერდით. ბიჭი რვა-ცხრა წლისა იქნებოდა. მამა მისკენ დაიხარა და ჩუმად უთხრა, მაგრამ ყური მოვკარი ნათქვამ სიტყვებს: _ "ნუ ჩქარობ, გულს უსმინე, მშვიდად ისუნთქე და ისე ილოცე."…


მწვანე აინთო. ერთმანეთის დასწრებაზე დაიძრნენ მანქანები. გვერდითა ქუჩიდან წითელზე გამოუხვია ჯიპმა. მანქანების რიგში მოინდომა შემოტენვა წესის დარღვევით. ატყდა პიპინი და ზედ მიყოლებული გინება. მეც ვთქვი ორიოდე უზრდელური სიტყვა ბრაზიანად და წინ გადაქაჩულს ღვედი ტკივილამდე შემომეჭდო მკერდზე. იმ ფეხით მოსიარულე ქალმაც დრო იხელთა მანქანების შეფერხებით და მათ შორის მოინდომა სლალომად გაძრომა. მასაც მიაწიეს "ტკბილი" სიტყვა.
ვახ, სულ დარღვევაზე არიან ქალიან-კაციანა, _ თქვა ტაქსისტმა.


ჰო, სუნთქვა გვაქვს დარღვეული, _ ვუთხარი მე. დაბნეულად კი გამომხედა.

Print ელ-ფოსტა
FaceBook Twitter Google
ამავე კატეგორიაში
"სითიივენთი" ჯერ არა, მაგრამ პანდემიის შემდეგ, პირველი მასტერკლასი "გასტრონომთან" ერთად, შედგა.
10:09 / 03.08.2020
"სითიივენთი" ჯერ არა, მაგრამ პანდემიის შემდეგ, პირველი მასტერკლასი "გასტრონომთან" ერთად, შედგა.
10:09 / 03.08.2020
"როცა აყვავდა ნუში"...
როგორ შეიძლება რამე კარგი თქვა მოვლენაზე, რომელსაც ერთი ადამიანის სიცოცხლე მაინც ეწირება?
12:03 / 01.05.2020
"როცა აყვავდა ნუში"...
როგორ შეიძლება რამე კარგი თქვა მოვლენაზე, რომელსაც ერთი ადამიანის სიცოცხლე მაინც ეწირება?
12:03 / 01.05.2020
"ყოფიერების აუტანელი სიმსუბუქე"
07:31 / 24.04.2020

პოპულარული
აბაშიძეზე, ერთი ჩვეულებრივი კორპუსის ბოლო სართულზე, 3 შვილთან, მშობლებთან, ბებიასთან და ძაღლთან ერთად ცხოვრობს.
06:41 / 06.06.2018
ეს დღე ისე მახსოვს, თითქოს გუშინ იყო...
07:18 / 19.10.2017
ვინ და როდის მოიგონა ის ამბავი, რომ შვილებთან ერთად მხოლოდ ისეთ ადგილებს უნდა სტუმრობდე, რომლებსაც აქვთ სტატუსი _ "საბავშვო ადგილები".
11:30 / 11.07.2018
რედაქტორის რჩევა

სხვა სიახლეები
"აგარაკობა" წავკისში
"ნიკორას" შესანიშნავი სამეულის დეგუსტაცია
09:43 / 04.08.2020
"სითის" მასტერკლასი „გასტრონომში“
"სითიივენთი" ჯერ არა, მაგრამ პანდემიის შემდეგ, პირველი მასტერკლასი "გასტრონომთან" ერთად, შედგა.
10:09 / 03.08.2020
DELFY    Parfume
ცნობილი ბრენდის ახალი სუნამო
15:42 / 08.06.2020
და მიდიოდა დღე კარანტინისა ...
ჩემი ეკა ხოფერიას მესიჯს ვიღებ (კარანტინის დღეებზე უნდა დავწერო სტატია)
09:23 / 06.05.2020
Peace Artist

Our Interview with Eliso Bolkvadze was planned as early as summertime, but in the pianist’s life, there are so many things,

10:50 / 02.11.2018
სარედაქტორო
ამბობენ, ქალებს კარგი მეხსიერება აქვთო, მე ვიტყოდი, ძალიან კარგი.
07:46 / 23.10.2017

კალენდარი
«« აგვისტო 2020 »»
2728293031 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 123456
ვალუტა
EUR
EUR
1
3.6021
TRY
TRY
1
0.4402
USD
USD
1
3.0719
ამინდი
ბორჯომი 13 °C
img
სოხუმი 19 °C
img
ახალქალაქი 9 °C
img
გამოწერა