City News
ქუჩა
რა კარგია კარგ ქუჩაზე გავლა, როცა გემრიელად გათენებულზე შენი ქალაქის ნაცნობ ადგილებში მისეირნობ, სადაც სიცოცხლე ბედნიერად შექუჩებულა გრილ სადარბაზოებში და მზით გამთბარ ფანჯრებში. მიატასავებ და...

ასაკთან ერთად, უცხო ქვეყნების უცხო ქალაქებში უფრო ხშირად ხვდები ასეთ ქუჩებს. იქაური ყოფის სიმძიმე, გასაჭირი თუ ლხინი, ტვირთად არ გაწევს. მიაბიჯებ ადრიანად ფეხზე ამდგარი, მანდ გასატარებელი დღეებისთვის საშენოდ მოსარგები სივრცეების მოსაძებნად. ამინდს დიდ ყურადღებას არ აქცევ, ნებისმიერი "სინოპტიკოსური" პროგნოზი მისაღებია ამ შემთხვევაში (ნუ, თუ ცა არ ჩამოგექცა თავზე, თუმცა, მასაც აქვს თავისი ხიბლი, სასტუმროს აივნიდან პეიზაჟის ყურებით ნაყრდები და ნომერში შეკვეთილი სასმელის წრუპვით) და გარემო თბილი, მშვენიერი და მყუდრო გეჩვენება, ასეთად ხატავ შენთვის. საკუთარ ქალაქში დაკარგულს თუ უკვე გაცვეთილს, ცხრა მთას მიღმა ქალაქში ხეტიალისას პოულობ მონატრებულს. ძველს არ დასდევ, სხვა რამეა, თავად გეჩითება და შემოგასუნთქავს ხოლმე განვლილ მძაფრ გაელვებებს, მუღამებს...

53-ე სკოლაში ვსწავლობდი ბოლო ექვსი წელი და თავიდანვე არჩეული გზა, ფიქრისგორის ჩემი სახლიდან სკოლამდე, არ გამომიცვლია. ნიკოლაძეს ამოვუყვებოდი, შუაწელში, ქუჩიშვილიზე შევუხვევდი და ვერის აბანოს პირდაპირ, როდენის პატარა, დაკლაკნილი ქუჩით ავდიოდი მელიქიშვილზე. შუქ-ნიშანს გადავდიოდი და ჯანაშიათი ვაგრძელებდი სვლას. გუდაურის შესახვევში ვაბოლებდი პორველ ღერს (მაღალ კლასებში როცა ვიყავი უკვე). აგურის ორსართულიან სახლებს შორის ნელი ნაბიჯით მივაბოლებდი თარხნიშვილამდე და ცნობილ, პაგოდას სტილში აშენებულ სახლთან ვაქრობდი ნამწვავს. ბარნოვს გადავირბენდი და ჩვენი სკოლის რკინის ბოძებად დარჭობილი მოაჯირებიდან მესამეს, ოდნავ ჩაზნექილს, ცალი ხელის დაკვრით ვახტებოდი (ვცდილობდი არ დავვარდნილიყავი, რადგან ცუდ ნიშნად წარმომედგინა ჰაერში რკინის მილზე ფეხის წამოკვრა და წაბორძიკება. ცრურწმენა იყო)...

ბევრი, შენს გემოზე შერჩეული მარშრუტი გაქვს ადამიანს საკუთარ ქალაქში, მაგრამ დროს თავისი მიაქვს და ახალი გზების ძებნა გიწევს მიზნამდე მისაღწევად... როდენის ქუჩა ამოქოლეს, გუდაურის ძველი, ეზოებიანი სახლების მაგივრად, ურჩხული მასივი ჩადგეს ერთი ციდა უბანში. თვალს მიჩვეული სახლებიც გააქრეს ნათელი ფანჯრებით და მათ მიღმა მცხოვრები ხალხიც, რომლებსაც, თითქმის ყველას, იცნობდი, კეთილი სიტყვით ესალმებოდი... 

კატმანდუში ბოლოს რამდენიმე წლის წინ ვიყავი. ტამელის უბნის ერთ-ერთ ჩიხში ტიბეტური ოჯახური რესტორანი მქონდა შერჩეული სასაუზმოდ. ყოველ დილას, უთენია, სასტუმროდან გამოსული ჯერ დურბარისკენ დავიძრებოდი ხოლმე. აუჩქარებლი ფუსფუსით იღვიძებდა ქალაქი. გასაყიდ ნივთებს, ხილს, ბუდას სხვადასხვა ფიგურას, კუკრის დანებს, ჭრელქვიან სამკაულებს, ზურმუხტის თვლებს, კოხტად და გემოვნებით ალაგებდნენ დახლებზე, ქვაფენილზე დაფენილ ნოხებზე. მზე სახლების სახურავებში იკარგებოდა, რათა თავიდან გამოეჭყიტა ვიწრო ქუჩების პერსპექტივებში. ფრიკ-სტრიტიდან მეფის სასახლესთან ვბრუნდებოდი და ჩემი ტიბეტელი მასპინძლების ტერასაზე ავდიოდი უგემრიელესი მომოს საჭმელად. მეორე სართულის ტერასა სკოლის ეზოს გადაჰყურებდა. დაწყებითი კლასების სასწავლებელი იყო. ბავშვები შესვენებაზე ფეხბურთს თამაშობდნენ ხოლმე. ყველას ერთნაირი, ლურჯი ფერის ფორმა ეცვა. ერთ დღეს, მომოს მოლოდინში მწვანე ჩაის ვსვამდი, ტერასაზე ვიდექი და სკოლის ეზოს გადავყურებდი. ბავშვები ოდნავ განსხვავებულად, უფრო მოვლილად და გაპრანჭულად ჩაცმულები მომეჩვენენ. თავიდან მოუსვენრად იდგნენ _ შეჯგუფულად, თითქოს რაღაცას ელოდნენ. მერე მაინც დაიწყეს ბურთის გაგორება. ერთი დარტყმული ჩემთან ამოვარდა ტერასაზე. პატარაზე ავკენწლე და უკან გადავუგდე. მოეწონათ, გაერთნენ და: "ეი, მისტერ!" მიგდებდნენ ისევ ზევით ბურთს. მეც ვკენწლიდი და ვუპენალებდი უკან. ცოტა ხანში მასწავლებლები გამოჩდნენ. ბავშვებმა შეწყვიტეს თამაში. არეულად დადგნენ მწკრივში. ზეიმი ჰქონდათ. ძველს ემშვიდობებოდნენ და შემდეგ კლასში გადადიოდნენ. მასწავლებლებმა, მცირე მისალოცი სიტყვის შემდეგ, ფრანები გაშალეს, მოწაფეებს ძაფები ხელში დააჭერინეს და ფერად-ფერადი, რომბის ფორმის ფრანები მაღლა-მაღლა ააფრინეს ცაში... ჩემი სკოლის, 53-ე სკოლის გადავიწყებულმა მუღამებმა გადამიფრინეს ფრანებთან ერთად, გადმომხედეს ზევიდან და თავი გამახსენეს გაკვრით, გაელვებით...

ხშირად, ცხრა ზღვის იქით, უცხო ქვეყნების უცხო ქალაქებში გენახება "შენი ქუჩები"... საკუთარ ქალაქში... საკუთარ ქალაქში ახალ მარშრუტებს ხაზავ დანიშნულ ადგილამდე მისაღწევად.


რეზო თაბუკაშვილი
Print ელ-ფოსტა
FaceBook Twitter Google
ამავე კატეგორიაში
ვისვენებთ საქართველოში და ვეხმარებით ჩვენს
თანამემამულეებს, ჩვენს ტურიზმს, და ჩვენს რეგიონებს.
ვისვენებთ საქართველოში და ვეხმარებით ჩვენს თანამემამულეებს, ჩვენს ტურიზმს, და ჩვენს რეგიონებს.
09:58 / 22.06.2019
"სუავინექსი" ბავშვთა მოვლისა და აქსესუარების ესპანური ბრენდია, რომელიც 1983 წლიდან ზრუნავს პატარებზე და მათთვის ფუფუნების სამყაროს ქმნის.
10:05 / 11.06.2019
ბრენდი, რომლის ფილოსოფია
კონტრასტების და კანადურ-იტალიური ფესვების ჰარმონიული კომბინაციაა,
მუშაობს გულმოდგინედ და თამაშობს მკაცრად. ეს
ბრენდი, რომლის ფილოსოფია კონტრასტების და კანადურ-იტალიური ფესვების ჰარმონიული კომბინაციაა, მუშაობს გულმოდგინედ და თამაშობს მკაცრად. ეს "დისქვეარდია", კანადელი ტყუპი ძმების - დინ და დენ კეიტონების მიერ დაარსებული. ეს არის სახელი, რომელიც ახალ ტენდენციებს აყალიებებს, არასადროს კარგავს აქტუალობას და სიახლის შექმნის სიყვარულს. სწორედ ამ მიდგომით იქმნება სიახლეები "დისქვეარდის" მოდის თუ პარფიუმერიის სამყაროში.
09:09 / 09.06.2019
2000 წლის შემდეგ დაბადებულების
თაობა წელს სკოლას ამთავრებს და ახალი ცხოვრებისთვის ემზადება.
2000 წლის შემდეგ დაბადებულების თაობა წელს სკოლას ამთავრებს და ახალი ცხოვრებისთვის ემზადება.
14:41 / 07.06.2019
2000 წლის შემდეგ დაბადებულების
თაობა წელს სკოლას ამთავრებს და ახალი ცხოვრებისთვის ემზადება.
2000 წლის შემდეგ დაბადებულების თაობა წელს სკოლას ამთავრებს და ახალი ცხოვრებისთვის ემზადება.
14:41 / 07.06.2019

პოპულარული
აბაშიძეზე, ერთი ჩვეულებრივი კორპუსის ბოლო სართულზე, 3 შვილთან, მშობლებთან, ბებიასთან და ძაღლთან ერთად ცხოვრობს.
06:41 / 06.06.2018
ვინ და როდის მოიგონა ის ამბავი, რომ შვილებთან ერთად მხოლოდ ისეთ ადგილებს უნდა სტუმრობდე, რომლებსაც აქვთ სტატუსი _ "საბავშვო ადგილები".
11:30 / 11.07.2018
ეს დღე ისე მახსოვს, თითქოს გუშინ იყო...
07:18 / 19.10.2017
რედაქტორის რჩევა

სხვა სიახლეები
ვისვენებთ საქართველოში!
ვისვენებთ საქართველოში და ვეხმარებით ჩვენს თანამემამულეებს, ჩვენს ტურიზმს, და ჩვენს რეგიონებს.
09:58 / 22.06.2019
Peace Artist

Our Interview with Eliso Bolkvadze was planned as early as summertime, but in the pianist’s life, there are so many things,

10:50 / 02.11.2018
ქართველი ჯეისონ სტეტჰემი-ვინ არის და რა გეგმები აქვს მას
თუ გეტყვით, რომ თბილისში მეგა ვარსკვლავის ჯეისონ სტეტჰემის ორეულს შეხვდებით, გადამეტებული ნათქვამი ნამდვილად არ იქნება.
09:33 / 04.12.2017
"სითი" წარმოგიდგენთ სოციალურ  პროექტს -"ეამაყება თბილისს"
თბილისი არის ქალაქი, რომელიც მიქმნის ისეთ კომფორტს, როგორსაც ვერცერთი სხვა ქალაქი.
07:54 / 29.11.2017
სარედაქტორო
ამბობენ, ქალებს კარგი მეხსიერება აქვთო, მე ვიტყოდი, ძალიან კარგი.
07:46 / 23.10.2017
სიყვარულის მოედანი

ვატო არველაძე
მაკუნა ზედაშიძე

ვისაც შოთა არველაძის ავტობიოგრაფიული წიგნი "გუშინ" წაგიკითხავთ, ბევრ საინტერესო ეპიზოდთან ერთად აუცილებლად გემახსოვრებათ ეს მონაკვეთიც, ფეხბურთელების ოჯახის ახალ თაობაზე:
"ჩემი გიორგუნა, აჩის რეზი, რეზის ვატო და ნიკა... გვარის გამგრძელებლები ჩვენს ოჯახს, ღმერთის წყალობით, არ აკლია, მაგრამ არ ვიცი, რომელიმე თუ გამოვა ფეხბურთელი... და თუ ვერ ითამაშებენ, ალბათ, მე, აჩი, რეზი და კიჭა გავგიჟდებით! გავგიჟდებით, ნამდვილად გავგიჟდებით!"
10:51 / 10.10.2017

კალენდარი
«« ივნისი 2019 »»
2728293031 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
ვალუტა
EUR
EUR
1
3.1838
TRY
TRY
1
0.4858
USD
USD
1
2.7945
ამინდი
ბორჯომი 18 °C
img
სოხუმი 21 °C
img
ახალქალაქი 15 °C
img
გამოწერა