City News
ზაზა ურუშაძე - მანდარინების თაიგული
12 დეკემბრის დილაა. ტელეფონის ხმა (ვაიბერის მესიჯი) მაღვიძებს. მეყვავილე ზალინა მანდარინის ტოტების ფოტოებს მიგზავნის. წინა დღეს ვთხოვე აჭარიდან ჩამოეტანა ამ დღისთვის, საგანგებოდ... მივედი ტოტების წამოსაღებად. ამოვარჩიე რამდენიმე და თან ვეუბნები: ოღონდ გვირგვინი არა, თაიგული უნდა იყოს! ძალინა სევდიანი სახით მიყურებს:

"მანდარინების" რეჟისორისთვის მიგაქვს?..

- დიახ - ვუპასუხე, თუმცა ისევ ვერ გავიაზრე, რომ ზაზა აღარ არის. აღარ არის ჩვენთან, ვეღარ დაგველაპარაკება, ვეღარ დავურეკავ, ვეღარ გაიცინებს ისე გულიანად, როგორც იცინოდა. ვეღარ გადაიღებს ფილმებს, ვეღარ იტყვის: - "ოსკარი" დამრჩა იქ, წამოსაღები მაქვსო... დღეს ზაზას დაკრძალვის დღეა, მისივე რეჟისურით მასთან მანდარინების თაიგული მიმაქვს...

ზაზასთან განსაკუთრებული ურთიერთობა მაკავშირებდა. მე კინოცენტრის პიარი და "იმედის" ჟურნალისტი ვიყავი. ის - "მანდარინების" რეჟისორი. "ოქროს გლობუსის" და "ოსკარის" ნომინანტი რომ გახდა, ეს ძალიან დიდი მოვლენა ახალი ტალღა იყო თანამედროვე ქართული კინოსთვის. ჰოდა, ერთად გამოვიარეთ ეს რამდენიმეთვიანი საგიჟეთი - "ოსკარზე" გამგზავრების წინა პერიოდი, მედიის გასამმაგებული ინტერესი მის მიმართ და, რაც მთავარია, თვითონ ცერემონიის დღე. ლოს ანჯელესშიც ერთად ვიყავით, როცა ზაზა, გიორგი ნაკაშიძე, მიშა მესხი და ფილმის შემოქმედებითი ჯგუფის ესტონელი წევრები ცერემონიაზე მიდიოდნენ. ჯადოსნური საათები იყო სამზადისის, სმოკინგების მორგების, ბაფთების გაკეთების, ბედნიერების, ღელვის, ხუმრობის, სიგარეტის ღერის ღერზე მოწევის... მოკლედ, ასე გავაცილე. რეჟისორს, პროდიუსერს და მსახიობებს, "ოსკარის" ცერემონიის პროტოკოლის თანახმად, შავმა ლიმუზინმა მოაკითხა. ეს ფოტოები მაშინდელია, ჩემი აიფონით გადაღებული. 2015 წლის 22 თებევრალი იყო. ეს კადრები ახლა ისტორიაა. სანტა მონიკას სანაპიროდან ჩართვაც გვქონდა "იმედის" ეთერში. ცნობილი "სელფიც" გადავიღეთ ცერემონიამდე რამდენიმე საათით ადრე. ამ ჩართვას მთელი ქვეყანა ელოდებოდა. ზაზას და მის "მანდარინებს"მართლა მთელი საქართველო გულშემატკივრობდა მაშინ. ზაზა ნერვიულობდა, ცხადია. "ოსკარს" თუ ავიღებ, სიგარეტს თავს დავანებებო - ხუმრობდა..

თუმცა, "ოსკარის" ამ ნომინაციამ ისეთი დღესასწაული მოუწყო ორ ქვეყანას - საქართველოს და ესტონეთს, რომ, მე ვიტყოდი, ამ შემთხვევაში ნომინაცია ჯილდოს ტოლფასი იყო.

"ოსკარის" 87-ე ცერემონიამ, ავად თუ კარგად, ჩაიარა. მიშა მესხის ძილის თუ ქართული მედიის ციებ-ცხელების ფონზე, მაინც ჩაიარა. დავბრუნდით საქართველოში. ქართველი "ოსკაროსნების" თავგადასავალი, დაწყებული გიორგი ნაკაშიძის და მიშა მესხის აეროპორტში შეფერხებით, ბარგის დაკარგვით, დასრულებული მიშა მესხის ცერემონიაზე ჩაძინებით და ია სუხიტაშვილის კაბით - საქართველოში, ძირითადად, "ყვითლად" გაშუქდა. სწორედ ეს "სიყვითლე" არ მოსწონდა ზაზას. მიიჩნევდა, რომ უფრო სერიოზული აქცენტები უნდა დასმულიყო "მანდარინებზე" და ამ წარმატებაზე, რადგან ამერიკულ კინოაკადემიაში გავლენიანმა კინოკრიტიკოსებმა ფილმს საოცრად მაღალი შეფასება მისცეს. "მანდარინებს" ჰქონდა არაჩვეულებრივი პრესა და რეცენზიები.

საქართველოში ზაზას ჩამოსვლისთვის ტელეკომპანია "იმედში" საგანგებოდ ემზადებოდნენ. ეკა ხოფერიას ზაზასთან წინასწარ შეთანხმებული ექსკლუზივი ჰქონდა. სპეციალური თოქ-შოუ იყო დაგეგმილი. მოეწყო დეკორაციები "ოსკარის" ქანდაკებებით, "მანდარინების" ესთეტიკით, მოკლედ, ყველაფერი მზად იყო. სტუდიაში 2015 წლის მთავარ გმირს - ზაზა ურუშაძეს ელოდებოდნენ...

...მოხდა ისე, რომ ზაზაზე გადაცემა ზაზას გარეშე გავიდა.

ფიცხი, გურული ხასიათი მაქვს, არ იციო? - მითხრა და ასეც იყო. ზაზა ფიქრობდა, რომ ამ გადაცემას არ უნდა ჰქონოდა "ყვითელი" ელემენტები. მას უნდოდა სერიოზული მიმოხილვა - რა გამოხმაურება ჰქონდა "ოსკარის" ნომინანტ "მანდარინებს" საერთაშორისო მასშტაბით და როგორ აფასებდნენ ფილმს აკადემიის წევრები. თუმცა, მოგეხსენებათ ტელევიზიის სპეციფიკა. მით უმეტეს, ეკა ხოფერიას თოქ-შოუ უფრო გასართობი გადაცემა იყო. ამიტომ, ეკამ გადაწყვიტა ანონსში მაინც შეეტანა "მოყვითალო" შტრიხები. ეს არის ერთგვარი "ტელევიზიონშიკური" ფანდი, რომ მაყურებელი მეტად მოიზიდო. ანონსის გასვლის შემდეგ, ზაზამ უარი თქვა გადაცემაში მონაწილეობაზე. წარმოიდგინეთ ეკას მდგომარეობა - მთავარი მოქმედი გმირი, ვისაც ეძღვნება მთელი შოუ - არ მოდის. რა არ ვიღონეთ, როგორ არ ვთხოვეთ, ვინ არ დაელაპარაკა ზაზას გადაეფიქრებინა უარი და მოსულიყო ეთერში, მაგრამ არა! მეც დავურეკე, მითხრა - გამორიცხულია, ხომ იცი ჩემი ხასიათი, აღარ გადავთქვამო. ბოლომდე გვეგონა გადაიფიქრებდა, ჩვენს გულწრფელ ბოდიშს მიიღებდა და მაინც მოვიდოდა. მაგრამ არა - გადაცემა დაიწყო და პირდაპირ ეთერში ზაზას მაგივრად მე და მიშა მესხი შევედით. გიორგი ნაკაშიძე ჩართვით შემოგვიერთდა, თბილისში არ იყო. ერთადერთი, რაც შემეძლო მაშინ, ბევრი ვილაპარაკეთ ფილმის შეფასებებზე, გავუშვით ამერიკელი კინოკრიტიკოსების ინტერვიუები და საბოლოოდ, ეს არ გამოვიდა "ყვითელი" გადაცემა. გამოვიდა ისეთი, როგორიც ზაზას უნდოდა. მახსოვს, მეორე დღეს დამირეკა და მითხრა, რომ ძალიან მოეწონა ეკას ეთერი და დიდი მადლობა გადაგვიხადა.

ეს შემთხვევა მისი ხასიათის ერთ შტრიხს უსვამს ხაზს. თუმცა, ზაზას ძალიან ბევრი საოცარი თვისება ჰქონდა. მასში ერთად იყო შერწყმული დიდი ადამიანი და ბავშვი, დიდი სიკეთე, პოზიტივი, დიდი სიყვარული და უმაღლესი რანგის პროფესიონალიზმი. არასდროს მიგრძვნია მასთან დისტანცია, თუნდაც იმის გამო, რომ ჩემზე უფროსი იყო. ძალიან მეგობრულად, უშუალოდ და, ამავე დროს, დიდი პატივისცემის გამოხატვით, ღირსეულად შეეძლო ურთიერთობა ყველასთან. ამიტომაც იყო ის იმ მცირერიცხოვან რეჟისორებს შორის, ვინც ქართულ კინოსფეროში ყველა თაობისთვის მისაღები და საყვარელია. მე არ მინდა შევეხო საქართველოს კინოაკადემიაში განვითარებულ ბოლო მოვლენებს, რის გამოც ზაზას ორგანიზაციის პრეზიდენტობიდან წამოსვლა მოუწია. ვიცი, რომ გულნატკენი იყო. ვიცი, რომ უსამართლობა მოხდა, მაგრამ ისიც ვიცი, როგორი დელიკატური იყო თვითონ ამ თემასთან მიმართებაში და არასდროს უთქვამს იმაზე მეტი, ვიდრე თქვა, როცა დაწერა წერილი გადადგომის შესახებ. ამიტომ, მისი პატივისცემის ნიშნად, ამ თემის განვრცობას არ მივიჩნევ საჭიროდ.

ზაზა, ბოლო წლებში, უკრაინაში იღებდა ბევრს. მუშაობდა ფილმებზე როგორც რეჟისორი და პროდიუსერი. არაერთ ფილმზე იმუშავა პროდიუსერ პაპუნა დავითაიასთან ერთად. მასთან ბევრი რამ აკავშირებდა. ზაზას და პაპუნას ბოლო ერთობლივი ნამუშევარია "ანტონი", რომლის პრემიერა თბილისში, 2020 წლის დასაწყისში გაიმართება. პრემიერა ზაზას გარეშე...

გავა დრო. აჩვენებენ ზაზას ფილმებს. გაიხსენებენ მას. მიუძღვნიან სიუჟეტებს. კინოფესტივალზე რომელიმე ახლადდაფუძნებულ კინოპრემიას ან ჯილდოს, ალბათ, მის სახელს მიანიჭებენ... ჩემთვის ზაზა ურუშაძე დიდი ხანია შესულია ქართული კინოს ისტორიაში. ის ნამდვილად იყო ტრიუმფატორი რეჟისორი და თავიდანვე ვგრძნობდი, "ოსკარის" ორომტრიალის პერიოდშიც არაერთხელ მიფიქრია: სამწუხაროდ, ბევრმა, ძალიან ბევრმა ვერ მოინელა მისი ამხელა წარმატება - "მანდარინების" მსოფლიო აღიარება.


ტექსტი: ნინია ახვლედიანი


Print ელ-ფოსტა
FaceBook Twitter Google
ამავე კატეგორიაში
კარანტინის 2 თვე... ჩემთვის
ერთგვარი აღმოჩენების პერიოდი...
კარანტინის 2 თვე... ჩემთვის ერთგვარი აღმოჩენების პერიოდი...
07:16 / 11.05.2020
იცხოვრე, რომ მოჰყვე, და რა აქცევს
ამბავს ამბად, თუ არა მისი მოყოლა.
(მარკესი, ფოლკნერი)
იცხოვრე, რომ მოჰყვე, და რა აქცევს ამბავს ამბად, თუ არა მისი მოყოლა. (მარკესი, ფოლკნერი)
13:22 / 10.05.2020
ისევ ყველა დღე
ერთმანეთს რომ გავს და უკეთესი მომავლის იმედი რომ
დაუცხრომელია...
ისევ ყველა დღე ერთმანეთს რომ გავს და უკეთესი მომავლის იმედი რომ დაუცხრომელია...
09:38 / 08.05.2020
გზავნილი რუსა ჩაჩუასგან და დიმა
ნაფეტვარიძისგან
გზავნილი რუსა ჩაჩუასგან და დიმა ნაფეტვარიძისგან
09:23 / 05.05.2020
იცით, არ მიყვარს
ზაფხული - დასვენება არ მიყვარს, უსაქმოდ ყოფნა.
იცით, არ მიყვარს ზაფხული - დასვენება არ მიყვარს, უსაქმოდ ყოფნა.
09:53 / 04.05.2020

პოპულარული
აბაშიძეზე, ერთი ჩვეულებრივი კორპუსის ბოლო სართულზე, 3 შვილთან, მშობლებთან, ბებიასთან და ძაღლთან ერთად ცხოვრობს.
06:41 / 06.06.2018
ეს დღე ისე მახსოვს, თითქოს გუშინ იყო...
07:18 / 19.10.2017
ვინ და როდის მოიგონა ის ამბავი, რომ შვილებთან ერთად მხოლოდ ისეთ ადგილებს უნდა სტუმრობდე, რომლებსაც აქვთ სტატუსი _ "საბავშვო ადგილები".
11:30 / 11.07.2018
რედაქტორის რჩევა

სხვა სიახლეები
და მიდიოდა დღე კარანტინისა ...
კარანტინის 2 თვე... ჩემთვის ერთგვარი აღმოჩენების პერიოდი...
07:16 / 11.05.2020
და მიდიოდა დღე კარანტინისა ...
ჩემი ეკა ხოფერიას მესიჯს ვიღებ (კარანტინის დღეებზე უნდა დავწერო სტატია)
09:23 / 06.05.2020
და მიდიოდა დღე კარანტინისა...
"ყოფიერების აუტანელი სიმსუბუქე"
07:31 / 24.04.2020
Peace Artist

Our Interview with Eliso Bolkvadze was planned as early as summertime, but in the pianist’s life, there are so many things,

10:50 / 02.11.2018
სარედაქტორო
ამბობენ, ქალებს კარგი მეხსიერება აქვთო, მე ვიტყოდი, ძალიან კარგი.
07:46 / 23.10.2017
სიყვარულის მოედანი

ვატო არველაძე
მაკუნა ზედაშიძე

ვისაც შოთა არველაძის ავტობიოგრაფიული წიგნი "გუშინ" წაგიკითხავთ, ბევრ საინტერესო ეპიზოდთან ერთად აუცილებლად გემახსოვრებათ ეს მონაკვეთიც, ფეხბურთელების ოჯახის ახალ თაობაზე:
"ჩემი გიორგუნა, აჩის რეზი, რეზის ვატო და ნიკა... გვარის გამგრძელებლები ჩვენს ოჯახს, ღმერთის წყალობით, არ აკლია, მაგრამ არ ვიცი, რომელიმე თუ გამოვა ფეხბურთელი... და თუ ვერ ითამაშებენ, ალბათ, მე, აჩი, რეზი და კიჭა გავგიჟდებით! გავგიჟდებით, ნამდვილად გავგიჟდებით!"
10:51 / 10.10.2017

კალენდარი
«« მაისი 2020 »»
27282930 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
ვალუტა
EUR
EUR
1
3.5149
TRY
TRY
1
0.4713
USD
USD
1
3.1901
ამინდი
ბორჯომი 13 °C
img
სოხუმი 16 °C
img
ახალქალაქი 8 °C
img
გამოწერა