City News
გაგრის მანდარინები
1987 წლის თოვლიანი და ძალიან ლამაზი ახალი წელი დგებოდა. მაშინ 8 წლის ვიყავი. ოჯახი თბილისში შევხვდით დღესასწაულს და მეორე დღეს, 1 იანვარს, მატარებლით დაიგეგმა ჩვენი გაგრაში წასვლა. მამა სახლში რჩებოდა. თბილისიდან გაგრამდე მატარებელს, არ მახსოვს რამდენი საათი უწევდა, მაგრამ საღამოს 8-სთვის წასულები დილის 10 საათისთვის ადგილზე უნდა ვყოფილიყავით. გზაში იმდენად დიდი თოვლი დაიდო, რომ მატარებელი რიკოთზე დაახლოებით 8 საათით გაჩერდა. ზინა და გულია ბებიების უგემრიელესი კერძების ნაცვლად, რასაც სულმოუთქმელად ველოდებოდი, ახალი წლის 1 იანვარს მშიერი ვატარებდი და ვერ ვხვდებოდი, ეს თამაში იყო თუ რეალობა. გართობის ერთადერთი საშუალება, მატარებლიდან პირდაპირ თავამდე თოვლში ჩახტომა იყო, რაზეც დედა მიბრაზდებოდა და სულ დათოვლილი, უკან ძლივს ამოვყავდი. დედაჩემი და ჩემი დები ცდილობდნენ შეენარჩუნებინათ სიმშვიდე, მაგრამ ვატყობდი, რომ ნერვიულობდნენ. ამ დროს, ხომ იცით, ყველაფერს აკვირდები და ყველაფერს ისმენ, უნებლიედ. ხოდა, გვერდზე კუპეში, გულმა უგრძნო თუ სხვა რამეში იყო საქმე არ ვიცი, ოჯახის დედას მთელი სუფრა წამოეღო და გვესმოდა როგორ უნაწილებდა საახალწლო კერძებს ოჯახის წევრებს. ძალიან უხერხულად ვგრძნობდი თავს, რადგან მიწევდა მათი საუბრის მოსმენა და ვფიქრობდი, - ჩემი ბებიები ამაზე უკეთეს კერძებს მახვედრებენ და ეს რა ჯანდაბა ხდება, რა გაუგებრობაში ვარ-მეთქი. როგორც იქნა, მატარებელი დაიძრა და წავედით. ბუნდოვნად მხსოვს, რასაკვირველია, მაგრამ არასდროს დამავიწყდება ის შეგრძნება, რაც მაშინ დამეუფლა. მატარებელი დაიძრა, რომელსაც ჩემს უსაყვარლეს გაგრაში, ჩემს ბებიებთან, ბიძასთან, დეიდასთან, ბიცოლასთან და პატარა ბიძაშვილთან უნდა ჩავეყვანე. მატარებელი ცოტა ხანს სოხუმშიც გაჩერდა და დედამ რაც მოასწრო, პური გვიყიდა და უკვე დამშვიდებულ-დაპურებულები საყვარელ, ასევე დათოვლილ გაგრაში ჩაგვიყვანა.

ეს ჩემთვის ახალი წლის საუკეთესო დღეები იყო. საღამოს, ლერმონტოვის 9 ნომერში ჩასულებს, ყველა გვეხუტებოდა. გაგრის მთებიდან ჩამოტანილი ნაძვის ხე, უძველესი საახალწლო სათამაშოებით, განსაკუთრებულად ჯადოსნური მეჩვენებოდა და საჭმელზეც აღარ ვფიქრობდი. მიუხედავად იმისა, რომ ბებიები ყოველ წამს მთხოვდნენ რამე კერძი დამეგემოვნებინა. ეზოში დაკრეფილი მანდარინებიც იქვე ეწყო ლამაზად და ისინი უფრო მიზიდავდა.

ახლა 2022 წელი დგება. მე პირველად მაქვს შესაძლებლობა "სითის" საახალწლო სარედაქტორო სვეტი დავწერო. ამ ნომერშიც არის მანდარინები და აფხაზეთი. White Studio-ს მიერ შექმნილი მანდარინის პატარა ქანდაკებები ჯილდოდ გადაეცემა აფხაზეთიდან დევნილ ადამიანებს, რომლებიც მონაწილეობენ აფხაზეთის მთავრობის მიერ უკვე ტრადიციადქცეულ პროექტში "მე - აფხაზეთისთვის 2021". დარწმუნებული ვარ, როგორც გაგრაში ჩასული იმ 8 წლის გოგოსთვის, ასევე პროექტის მონაწილეებისთვის, ყველა დევნილისთვის და მთელი საქართველოსთვის, ყველაზე მიმზიდველი გაგრის მთების ულამაზესი ნაძვის ხეეების ხილვა და იქაური მანდარინების ადგილზე, ბედნიერად დაგემოვნება იქნება.

ვისურვებდი, როგორც მაშინ, 1987 წელს, ჩემი გაჩერებული მატარებელი მაინც დაიძრა დათოვლილი რიკოთიდან აფხაზეთისკენ, ახლაც, ამ 2022 წელს, წავიდეს წინ ჩვენი, ყველასთვის სანატრელი მატარებელი და სულ მალე ჩაგვიყვანოს ჩვენი საქართველოს ულამაზეს მხარეში. იყოს ეს ჩვენი საერთო სურვილი, "სითისაც", რასაკვირველია.


თეა ხოფერია
ფოტო:LIG Studo

Print ელ-ფოსტა
FaceBook Twitter Google
ამავე კატეგორიაში
თავდაპირველად, ვგეგმავდით ჩვენი ყდა სწორედ
ასეთი ყოფილიყო - შავ-თეთრი ფოტოთი, რომელიც მარინას თქმით, ყველაზე
კარგად გამოხატავს მის ახლანდელ მდგომარეობას. თუმცა, ბოლოს,
ბევრი ფიქრის შემდეგ, გადავწყვიტეთ
თავდაპირველად, ვგეგმავდით ჩვენი ყდა სწორედ ასეთი ყოფილიყო - შავ-თეთრი ფოტოთი, რომელიც მარინას თქმით, ყველაზე კარგად გამოხატავს მის ახლანდელ მდგომარეობას. თუმცა, ბოლოს, ბევრი ფიქრის შემდეგ, გადავწყვიტეთ "სითის" აპრილის ყდა, მაინც ოპტიმისტური, ფერადი და იმედის მომცემი ყოფილიყო.
15:43 / 18.04.2022
ბედნიერი ვარ იმით, რომ ჩემი
პირველი მოგონებები უკრაინასთან და უკრაინელებთან ყოველთვის ძალიან
თბილად მახსენდება.
ბედნიერი ვარ იმით, რომ ჩემი პირველი მოგონებები უკრაინასთან და უკრაინელებთან ყოველთვის ძალიან თბილად მახსენდება.
09:07 / 13.04.2022
სამშენებლო კომპანიის მართვა
ნამდვილად არ არის მარტივი საქმე. ეს ის სფეროა, სადაც უზარმაზარი
პასუხისმგებლობა გაკისრია და მცირედი შეცდომის უფლებაც არ გაქვს.
სამშენებლო კომპანიის მართვა ნამდვილად არ არის მარტივი საქმე. ეს ის სფეროა, სადაც უზარმაზარი პასუხისმგებლობა გაკისრია და მცირედი შეცდომის უფლებაც არ გაქვს.
07:12 / 09.04.2022

პოპულარული
ეს დღე ისე მახსოვს, თითქოს გუშინ იყო...
07:18 / 19.10.2017
აბაშიძეზე, ერთი ჩვეულებრივი კორპუსის ბოლო სართულზე, 3 შვილთან, მშობლებთან, ბებიასთან და ძაღლთან ერთად ცხოვრობს.
06:41 / 06.06.2018
ვინ და როდის მოიგონა ის ამბავი, რომ შვილებთან ერთად მხოლოდ ისეთ ადგილებს უნდა სტუმრობდე, რომლებსაც აქვთ სტატუსი _ "საბავშვო ადგილები".
11:30 / 11.07.2018
რედაქტორის რჩევა

სხვა სიახლეები
#we_are_in_the_same_boat
თავდაპირველად, ვგეგმავდით ჩვენი ყდა სწორედ ასეთი ყოფილიყო - შავ-თეთრი ფოტოთი, რომელიც მარინას თქმით, ყველაზე კარგად გამოხატავს მის ახლანდელ მდგომარეობას. თუმცა, ბოლოს, ბევრი ფიქრის შემდეგ, გადავწყვიტეთ "სითის" აპრილის ყდა, მაინც ოპტიმისტური, ფერადი და იმედის მომცემი ყოფილიყო.
15:43 / 18.04.2022
"ფარმსახლის" და "არტფარმას" საქველმოქმედო აქცია უკრაინელი ბავშვებისთვის
"ფარმსახლი" და "არტფარმა", უკრაინაში ომის დაწყებიდან უმოკლეს დროში ჩაერთო საქველმოქმედო კამპანიაში.
20:21 / 27.03.2022
ჩემი ზაფხულის ვირტუალური არდადეგები და შემოდგომის პირველი "სითი"
ზაფხულის არდადეგები უჩვეულოდ გავატარე. ვიყავი ყველა იმ უსაყვარლეს საკურორტო ადგილას, სადაც მინდოდა ყოფნა.
19:48 / 15.10.2021
ნიცას "კრებული" ყაზბეგში
ნიცა ქარჩავა, სასტუმრო "კრებულის" მფლობელი.
10:19 / 15.07.2021
თიკო დიდავა - მრავალპროფილური ასპარეზი
6 საქმიანი მიმართულება ერთდროულად. ყველა მნიშვნელოვანი, განსაკუთრებული და საპასუხისმგებლო.
08:37 / 10.08.2020
Peace Artist

Our Interview with Eliso Bolkvadze was planned as early as summertime, but in the pianist’s life, there are so many things,

10:50 / 02.11.2018
სარედაქტორო
ამბობენ, ქალებს კარგი მეხსიერება აქვთო, მე ვიტყოდი, ძალიან კარგი.
07:46 / 23.10.2017

კალენდარი
«« მაისი 2022 »»
252627282930 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 12345
ვალუტა
EUR
EUR
1
3.5859
TRY
TRY
1
0.2316
USD
USD
1
3.2054
ამინდი
ბორჯომი 6 °C
img
სოხუმი 8 °C
img
ახალქალაქი 4 °C
img
გამოწერა